Από τις φράσεις που ακούω πιο συχνά στο γραφείο είναι:

«Δεν θέλω να νιώθω έτσι.»

Κάθε φορά σκέφτομαι το ίδιο. Δεν είναι το συναίσθημα που πονάει περισσότερο. Είναι η διαρκής πάλη με τον ίδιο μας τον εαυτό όταν βιώνει αρνητικά συναισθήματα. Έχουμε μάθει να χωρίζουμε τα συναισθήματα σε «καλά» και «κακά». Αναζητούμε τη χαρά και την ευχαρίστηση, ενώ δυσκολευόμαστε να αντέξουμε τη θλίψη, το φόβο, τον θυμό ή οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα μας προκαλεί δυσφορία.

Τι θα γινόταν αν αυτά τα συναισθήματα δεν ήταν οι εχθροί μας, αλλά κομμάτια του ίδιου μας του εαυτού που προσπαθούν να μας πουν κάτι;

Όσο τα πολεμάς, τόσο  επιμένουν

Υπάρχει ένα σημείο στο σώμα σου που δεν σου αρέσει; Ίσως η κοιλιά σου, η μύτη σου ή κάποιο άλλο χαρακτηριστικό που εύχεσαι να ήταν διαφορετικό. Στην πραγματικότητα, όσο περισσότερο εστιάζεις σε αυτό, τόσο περισσότερο χώρο καταλαμβάνει μέσα σου. Όχι επειδή αλλάζει, αλλά επειδή αλλάζει η προσοχή που του δίνεις. Το ίδιο συμβαίνει και με τα συναισθήματα. Δεν χρειάζεται να εξαφανίσεις τη θλίψη, τον φόβο ή τον θυμό για να νιώσεις καλά. Χρειάζεται να τους δώσεις χώρο, να τα ακούσεις και να τα φροντίσεις.

Η αποδοχή δεν σημαίνει παραίτηση. Σημαίνει ότι σταματάς να πολεμάς τον εαυτό σου.

Η αποδοχή δεν είναι αδυναμία

Πολλοί φοβούνται ότι αν αποδεχτούν ένα δύσκολο συναίσθημα, θα «κολλήσουν» σε αυτό. Στην πραγματικότητα, συμβαίνει συχνά το αντίθετο.

Έρευνες στην ψυχολογία δείχνουν ότι όταν προσπαθούμε συνεχώς να καταπιέσουμε σκέψεις και συναισθήματα, αυτά τείνουν να επιστρέφουν ακόμη πιο έντονα. Αντίθετα, όταν τα αναγνωρίζουμε χωρίς να τα κρίνουμε, τους επιτρέπουμε να ακολουθήσουν τον φυσικό τους κύκλο. Αυτό αποτελεί βασική αρχή της Θεραπείας Αποδοχής και Δέσμευσης (Acceptance and Commitment Therapy - ACT).

Την επόμενη φορά που θα νιώσεις δύσκολα

Αντί να πεις στον εαυτό σου «πρέπει να σταματήσω να νιώθω έτσι», δοκίμασε να πεις :

«Είναι εντάξει να νιώθω έτσι. Κάποια πλευρά του εαυτού μου χρειάζεται αυτή τη στιγμή την προσοχή και τη φροντίδα μου.»

Ίσως να μην αλλάξει αμέσως αυτό που νιώθεις. Μπορεί όμως να αλλάξει ο τρόπος που το διαχειρίζεσαι. Και όταν αλλάζει η σχέση μας με αυτό που νιώθουμε, αρχίζει σιγά σιγά να αλλάζει και η εμπειρία μας. Δεν χρειάζεται να αγαπήσεις κάθε σου συναίσθημα. Χρειάζεται μόνο να του επιτρέψεις να υπάρχει. Τότε έρχεται και η πραγματική αλλαγή.

‍